Velkommen til Tussebyga's – Se ka eg har laga! – blogg

Kategori: historie

  • Snøballkrigen

    Snøballkrigen

    Endeleg er snøen her. I monster-nabolaget vårt er det no fleire meter med snø. Det er nok snø til at sjølv dei største monsterungane kan gøyma seg i snøborgene. Alle har gleda seg veldig sidan førre snødag. Hue, vottar, skjerf og varme kler er tatt fram, og alle er så godt pakka inn i kler som det går ann. Det vil seie alle utanom snømonsteret. Han synest det endeleg er passeleg temperatur ute i dag.

    Alle monsterungane står på rekke føre dei to kapteinane, Kristian og Monstersaurus, som skal til å velgje lag. Snømonster, flaggerkatter, landfisker og alle dei andre monstera vert delt opp i noko lunde jamne lag, før dei går til kvar si snøborg for å snakke taktikk. Det gjeld å leggja den beste planen slik at ein kan gå sigrande ut av snøballkrigen, for vinnarane får laurdag-godtet til det tapande laget, det er alt frå sjokoladetrekte kakerlakkar, sukker-spindelvev til andre søtsaker. Dette kan ein ikkje tape.

    Det er nokre reglar som må fyljast for å få ein kjekk snøballkrig for alle, og reglene er som følge:

    1. Snøballar skal kunn innehalde snø
    2. Dei store monsterne har ikkje lov til å sitte seg på dei små monsterne
    3. Laga skal ha kvart sitt namn
    4. Laget som riv ned det andre laget si borg, vinn. snøballkrigen
    5. Det laget som vinn, får all snopet til laget som taper

    Josefine vert alltid valt sist, ho er eit småmonster som ikkje kaster spesielt langt, ikkje er ho spesielt rask heller, og det hjelper ikkje å gøyma seg med det knall rosa monsterskinnet ho har. Denne gongen hamnar ho på monsterlaget Slim, som har Kristian som kaptein. Han er rask og atletisk og kastar presist. På det andre laget, Stank, er Monstersaurus kaptein. Han er større enn alle dei andre. Han vann i stein, saks, papir før dei byrja, med saks mot papir, og fekk velja fyrst. Han valde Edd-Linn som er eit edderkopp monster. Ho kan laga strekt spindelvev som beskyttar snøballborgen og held flygemonsterne ute.

    Snøballkrigen byrjar på klar, ferdig, gå! Nokon spring med ein gong bort for å rive ned den andre borga, medan andre vert att for å forsvare si snøborg. Snøballkrigen er lenge jamn, begge borgene er bra bygd og toler mykje. Lag Stank har spindelvev og lag Slim har monster-krokodiller som hjelper til med å halde inntrengarar ute.

    Sakte men sikkert byrjar lag Slim si borg å slå sprekker. Josefine kan sjå gjennom dei nye hola i snøborga at det er Monstersaurus, laget hennar slit med å halde ute. På den andre snøborga heng det fast både flygemonster og monsterkrokkodiller i spindelveven til Edd-Linn, som no har fått lagd eit så sterkt spindelvev at ingen på laget Slim er i nærleiken av å få ned laget Stank si borg.

    Laget Stank har snart sigeren i boks når mammamonsteret til kapteinen, Monstersaurus, roper og seier at han er nøydt å komme heim å ete middag, før han får forsette med den koselege snøballkrigen sin. Laget hans er no ein sikker vinner, så han sett Edd-Linn til å ta over som kaptein, dei ville fint klare å vinne utan han og han lovar å væra monster rask til å ete maten sin og når han er ferdig med middagen, skal han skunde seg tilbake og dele snopet dei garantert har vunne. I det Monstersaurus går inn døra heime, fortsett snøballkrigen og ein stor snøball med stein kjem i monster fart og treff Josefine. Ho hadde endeleg tort å snike seg ut av snøballborga for fyrste gong, og no byrja ho å grine etter den urettferdige steinen treff ho midt på nasen. Fyrst roper ho «den hadde stein i seg, det er juks!» men ingen ser ut til å bry seg. Då vert ho enda meir sint og bles seg opp til ein kjempestor rosa, sinna-ball med piggar og ruller over alle monstera på sin veg og rett gjennom spindelveven til Edd-Linn og raserer heile Stank si borg.

    Det tek ikkje lang tid før Monstersaurus kjem springane med saus på haka. Han har slukt maten som han lovde, og er på veg tilbake for å hente godteriet sitt då han høyrer eit brak. «Kva er det som skjer!?»

    Når han kjem opp til snøballkrigen ser han heile laget hans med monster, ligg strødd rundt over og under snø og spindelvev. Borga er blitt ein stor snøhaug med monster hulter til bulter inni, med Josefine sitjande liten, søt og rosa på toppen.

    «Korleis er det mogleg? Me hadde jo så godt som vunne!» Sur går Monstersaurus heim att for å hente laurdags-godtet sitt. Laget Slim har vunne og han som alle andre på laget Stank må gje snopet sitt videre til Kristian, Josefine og resten av vinnarlaget.

    Josefine vart aldri vald sist att, og ingen veit heilt kva, men noko gjorde ho vertfall veldig sint førre gong. Frå no av vil ingen vera på motstandarlaget neste gong ho vert like sint.

  • Padda som åt alle skyene

    Padda som åt alle skyene

    Det var ein gong eit land oppe i nord, eit land med fjell og fjordar, der alt var berre velstand. Det einaste folk klaga på var vêret. I dette flotte kongerike var det plenty med regnskyer som kom flygande over by og bygd, før de slapp ned mykje vatn til folk og fe. Vêret var det folk snakka om og ein høyrde stadig vekk, «Nei, no må det slutta å regna, er jo like før hus og heim flyt vekk. Eg kjøper meg ein flybillett til sol og varme der eg kan gå utan sko og til og med bade.»

    Det gjekk sju somrar og sju vintrar der folk stadig sa «Dette vêret er ikkje til halda ut, no må skyene sjå til og forsvinne og sola gode dagar bringe.» I dette landet følgde det troll i ord og midt i landet det byrja å gro, ei padda svært lita, men som skulle bli stor på skyer som fôr. Denne padda hadde ei tunge så lang at den kunne ete alle skyene i landet frå midten der den budde. og straks spreidde sola seg over landet, mens skyene fors- vann i store padde-jafs. I ei padda som vaks seg større og større.

    Folk vart glade og brune, og trong ikkje lenger fly til Syden for å bade og sole seg, og alt var velstand i sju heile månader til det ikkje var meir mat att. No hadde dei grilla og hatt ferie i så lang tid at alt hadde stoppa opp og ingenting lenger grodde. Alt var knusktørt etter den lange tørketida og folk sa «Nei, no er eg lei av sol og varme, me treng vatn til blomar og dyr, og eg er så solbrent at skyene ville gjeve skygge og hygge.»

    Det oppstod stor misnøye i landet, og kvar dag på nyheiter og vêrmelding var det snakk om skyer som ville forsvinne i den sky-etande padda, som no var blitt både stor og feit. Kongen visste knapt si arme råd der han satt og høyrde folket klage. «Nei, no er det nok! Me treng vatn frå oven, så folk sluttar å væra doven, og alt i kongeriket skal gå tilbake til normalt, der alle har mat og kan klage på regnfylte heilagdagar.»

    Han sender straks ei melding ut til kongeriket som går slik som dette:

    Når kongens melding var over heile internett, var det fleire staute karer som la frå seg iPad-en for å prøve å sigre over padda, og sa, «Ja, eit halvt kongerike, samt ein pokal vil gje meg alt eg trenger og alt som fenger.»

    Det var gått tre heile dagar utan at det var noko nytt i landet og folk var framleis alt for varme. Dei som hadde tappert gått frå mobil og internett, var ikkje komne tilbake og på nyheitene heiter det at det var ingen spor å følgje for å finne dei tapre karane.

    I ei lita bygd, litt utanfor alt og alle, budde det ein familie i eit lite hus med veldig mykje treigare internett enn resten av landet. Når dei fekk høyre om kongens lovnad, sa eldste sonen i huset, Odd «Eg skal visa den padda eg. Og når eg vinn halve kongeriket, samt pokalen, skal eg bu i det huset med best internett i heile kongeriket og spele dataspelet mitt til eg vert best.»

    Sant som sagt, pakka den eldste av brørne, Odd, sekken med mat og drikke, samt den berbare data-en før han sette seg på bussen, og fór av stad for å sigre over padde-monsteret. Då han kom fram, såg han den største padda han nokon gong hadde sett. Sjølv ikkje i eit dataspel fanst det ei så stor padda. Han gjekk bort og sa «Hei, du padde! Slutt å ete opp alle skyene våre!»

    Då ser padda ned på den litt bleike guten med data-en i handa og seier «Kven er du for ein, som trur du kan sigre over meg?»
    «Eg er Odd og er level 21 Wizzard!»
    Då ler padda høgt. «Er du ikkje komen lenger, eg et slike som deg til frukost.» og *POFF* så vart Odd til ei sky og eten opp i eit jafs av den store padda. Det har seg slik at alt som får padda til å le, vert til skyer.

    Det gjekk sju dagar før nyheita om at eldste sonen i huset ikkje var til å finne, og mellomste sønn, Ola, bestemmer seg for å ta turen «Eg skal visa den padda eg. Og når eg vinn halve kongeriket, samt pokalen, skal eg bu i det huset med det beste internett i heile kongeriket og dele videoar og bilete frå mitt fantastiske hus og få mange, mange fylgjarar.»

    Sant som sagt, pakka den mellomste av brørne, Ola, sekken med mat og drikke, samt mobilen for å doku- mentere heile turen til sine fylgjarar før han sette seg på bussen, og fór av stad for å ta bilete og sigre over padde-monsteret. Då han kom fram, såg han den største padda han nokon gong hadde sett. Sjølv ikkje på sosiale-medium fanst det ei så stor padda.

    Han gjekk bort og sa «Hei, du padde! Slutt å ete opp alle skyene våre!»
    Då ser padda ned på den litt bleike guten med mobilen i handa og seier «Kven er du for ein, som trur du kan sigre over meg?»
    «Eg er Ola og har 21 fylgjarar på sosiale-medium!»
    Då ler padda høgt. «Er du ikkje komen lenger, eg eter sånne som deg til frukost.» og *POFF* så vart Ola til ei sky og eten opp i eit jafs av den store padda.

    Ein skulle kanskje tru at folk hadde fått med seg til no at ein ikkje skulle få padda til le, men folk var for opptatt av den glovarme sola og solkrem-krisa i landet, det var ikkje solkrem å finne i verken butikk eller på nett.

    Det gjekk sju dagar før nyheita om at mellomste sonen ikkje var til å finne, kom til det vesle huset i bygda litt utanfor alt og alle. Mor og far satt i sofaen og snakka om kor ille vêr og tilstand var for tida, når minstemann kom inn døra. Han hadde vore i skogen og leita etter småkryp og reptil, og når han høyrde nyheita, sa han «Eg skal vise den padda eg. Og når eg sigrar over padda og reddar brørne mine, skal eg få halve kongeriket, samt pokalen som eg kan drikke av når eg er på tur» Han pakka sekken med mat og drikke, samt paddespray før han sette seg på bussen, for å sigre over sky-etaren og gje folk og fe vatn og sol-fred.

    Då han kom fram, såg han den største padda han nokon gong hadde sett, sjølv ikkje i skogen fantes det ei så stor padda. Han gjekk bort og sa «Hei, du padde! Slutt å ete opp alle skyene våre!» Då såg padda ned på den vesle guten med noko merkeleg i handa og seier «Kven er du for ein, som trur du kan sigre over meg?»
    «Eg er Espen og sigrar over mindre padder enn deg kvar dag i skogen.»

    Då vart padda rasande og prøver å ete han med den lange tunga si, men rasande gjer ikkje alt til skyer, og
    den lange tunga berre går i krøll. Espen skundar seg, og sprayar på paddesprayen. Når padda trekkjer til seg tunga, som er full i den verset smaken du kan tenkja deg, blir den så rasande at den sprekk. *POFF* sa det og alle skyene flyg ut, og forandrar seg tilbake til alle dei tapre karane som hadde fått padda til å le.
    Espen og dei to brørne Odd og Ola tok bussen så fort dei kunne ned til kongen i pøsregnet for å få halve kon- gerike, samt pokalen.

    Den dag i dag har det vesle huset, midt i den vesle bygda, det beste internett du kan tenkje deg. Espen sjølv går framleis kongeriket sitt på langs på leit etter nye spennande oppdagingar, medan folket sjølv var glade og nøgde, stor sett, og nøgde seg med å klaga berre litt på vêret i ny og ne.

    -Tussebyga-

  • Hønene på Holmedal

    Hønene på Holmedal

    Hønene på Holmedal

    Det er ein heilt vanlig dag. Ein dag som alle andre dager, bare tirsdag, skyfri himmel og midt i august.

    På Holmedal tidlig denne morgonen, vert hønene vekt av strålande sol og entusiastisk kakling frå den høna sola fant først.
    Sanden utanfor er perfekt for et morgon-sandbad og det grøne graset masserer glade hønseføtter.

    Ei av hønene føler seg overmodig denne morgonen og snik seg fleire meter utanfor inngjerdingen. Til det grønaste, høgste, flotteste graset, kor ingen høner før har sett sine spor.

    Men ut av det blå! kva er det? Noko kvitt, flygande.
    Nei, no vert den større og større og mørkare og mørkare.
    «Klukk, klukk, baaakk!» Dråper! Vann! Fra oven!
    Den har spist sola og no begynner den å sikle!
    Den kjem til å spisa oss alle!

    Få panikk!

    Hønene spring i full fart mot hønsehuset. Det oppstår eit fuglekaos!
    Når alle hønene er kommen seg i sikkerhet, står den overmodige høna igjen på feil side av gjerdet. Panikken har slått til for fullt, inngangen er ikkje til å finne. Ho kjenner siklet i nakken og pusten i fjærene.
    Der!
    Ho smatt gjennom gjerdet og inn i hønsehuset. Ho er gjennomsikla, men i live!

    Alle dei andre hønene ser forskrekka på ho.
    «Klukk, bakk, bakk, klukk» diskusjonen er begynt.
    Den modigste av hønene går varsomt mot det rufsete fjærkreet som pustar tungt mot gulvet. I det fjærkreet blir gjenkjennelig, klukker oppdageren høgt til dei andre, kom og hjelp. Resten av hønseflokken kjem til unnsetning, med varme og visdoms-klukker.
    Dagen er redda!

    På denna dramatiske tirsdagen midt i august, blei det ein lykkelig slutt for hønene på Holmedal gård.

    Var så heldig å fekk laga figurteater av historien på Kvinnherad bibliotek. Det var eit stort og spennande prosjekt som tok form etterhvert som dukker, kulisser og innhold var på plass. Blei ganske bra tilslutt 🙂

    Her er video fra eine forestillingen, gjer deg klar for 15 minutt kakling 😛

    Se «Hønene på Holmedal»


    Hadde tenkt å skriva blogg før, under og etter forestillingen med kossen dukker osv vert lagd, kossen da var å framføre foran eit publikum, og alt eg hadde lært av prosjektet i ettertid, men trur eg heller skrive denna bloggen, med historien, video fra forestillingen og nokon bilder som seier meir enn ord 😛

    Det var ein fantastisk reisa som blei fullført med stil, og no går eg vidare til neste prosjekt med mest sannsynlig samme mengde utfordringer og ser fram til å finne løsningane 🙂

    Ha ein fortsatt strålande dag 🙂 -Tussebyga-